Συνέντευξη με τον Υποδιευθυντή Νοσηλευτικής Υπηρεσίας και Καθηγητή Νοσηλευτικής του Μητροπολιτικού Κολλεγίου, Δρ. Ίντα

ygeia nosokomeia covid

Κάθε κρίση, εκτός από το αρνητικό αποτύπωμα που αφήνει στην κοινωνία, διδάσκει ένα μάθημα, στέλνει ένα μήνυμα. Η υγειονομική κρίση που διανύουμε μάς υπενθύμισε, με τρόπο απότομο αλλά ξεκάθαρο, ότι η υγεία είναι ένα αγαθό που δεν χρειάζεται αφορμή για να το τιμήσουμε και να το γιορτάσουμε. Κάθε ημέρα στον πλανήτη είναι Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και κάθε ημέρα οφείλουμε να την προστατεύουμε.

Με αυξημένο το αίσθημα ευθύνης, ακόμα ένας συνεργάτης του Μητροπολιτικού Κολλεγίου ο οποίος μάχεται κατά του κορωνοιού, Δρ. Ίντας Γεώργιος, Υποδιευθυντής Νοσηλευτικής Υπηρεσίας, Yπεύθυνος του τμήματος Επειγόντων Περιστατικών και Τομεάρχης Εργαστηριακού Τομέα στο Γ.Ν.Ν. «Άγιος Παντελεήμων» και Καθηγητής του προγράμματος σπουδών Νοσηλευτικής στο Μητροπολιτικό Κολλέγιοδιηγείται την εμπειρία του από τις ΜΕΘ του κορωνοιού και δίνει το στίγμα από την παρούσα κατάσταση στο σύστημα υγείας. 

mitropolitikokollegio_nosileutiki_kathigites

Ε: Ποια είναι η εμπειρία σας από την καθημερινή παρουσία στην πρώτη γραμμή αντιμετώπισης του κορωνοιού. 

Καταρχήν, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι δεν υπάρχει αυτό που λέμε «τυπική» ημέρα. Το μόνο που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως «τυπικό» είναι η αυξημένη ζήτηση για κλίνες COVID-19 και οι ασθενείς που βαραίνει αιφνίδια η κατάστασή τους και χρήζουν από μερικής έως ολικής αναπνευστικής υποστήριξης. Η καθημερινότητα είναι απρόβλεπτη. Καμία βάρδια δεν μοιάζει με την προηγούμενη ή με την επόμενη. Λίγοι ασθενείς είναι όπως τους αφήσαμε. Συνήθως είναι σε χειρότερη κατάσταση, καταβεβλημένοι με βαριά αναπνευστική ανεπάρκεια ή απλά δεν υπάρχουν.

Διαβάστε επίσης: Μια απόφοιτη Νοσηλευτικής του Μητροπολιτικού Κολλεγίου διηγείται την εμπειρία της από τις ΜΕΘ Covid-19 του Ευαγγελισμού.

Ε: Πόσες ώρες δουλεύετε για να καλύψετε τις ανάγκες που προκύπτουν;

Μέχρι σήμερα το ωράριό μας παραμένει σε 8 ώρες την ημέρα. Υπάρχουν, όμως, εβδομάδες που εργαζόμαστε και 6 και 7 ημέρες επειδή πρέπει να καλύψουμε το «κενό» των συναδέλφων μας που νόσησε ή τέθηκε σε καραντίνα. Αν και υπάρχουν πλέον όλα τα μέτρα ατομικής προστασίας (αδιάβροχη μπλούζα, μάσκα υψηλής προστασίας, ποδονάρια, σκουφί και γάντια), η διασπορά μεταξύ του προσωπικού είναι μεγάλη. Για αυτό ευθύνεται η ακαταλληλότητα των εγκαταστάσεων και, κυρίως, ο μη επαρκής αερισμός των χώρων και η απουσία αρνητικής πίεσης, όπως κανονικά προβλέπεται. 

 «Η σωματική και ψυχολογική πλέον κόπωση είναι μεγάλη. Πόσο περισσότερο να πιέσω τους υφισταμένους μου να εργαστούν; Είναι εξαντλημένοι. Και όμως, δεν εγκαταλείπουν. Είναι εκεί και συνεχίζουν για όλους εμάς, για όλους εσάς».

Ε: Ένα χρόνο μετά την εμφάνιση της πανδημίας στην Ελλάδα, πώς αισθάνεστε που βρίσκεστε στην πρώτη γραμμή αντιμετώπισης της; 

mitropolitikokollegio_nosileutiki_kathigites

Από τη θέση που βρίσκομαι (Υποδιευθυντής Νοσηλευτικής Υπηρεσίας, Yπεύθυνος του τμήματος Επειγόντων Περιστατικών), καλούμαι καθημερινά να πάρω αποφάσεις για τη λειτουργία του και τη διαχείριση των ασθενών. Πριν από έναν χρόνο, στην αρχή της πανδημίας, κανείς δεν ήξερε τίποτα. Δεν γνωρίζαμε τίποτα από αυτά που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα, δηλαδή τι είδους μάσκα πρέπει να φορέσουμε ή ποια είναι η κατάλληλη για κάθε περίπτωση. Διαβάσαμε πολύ, ανατρέξαμε σε διάφορους Διεθνείς οργανισμούς, πιστέψαμε στις δυνάμεις μας και, τελικά, τα καταφέραμε. Δεν ενοχληθήκαμε που περιοριστήκαμε και που έπρεπε πλέον να φοράμε αδιάβροχες μπλούζες και μάσκες για να εργαστούμε. Ένα χρόνο, όμως, μετά έχουμε κουραστεί.
Η σωματική και ψυχολογική πλέον κόπωση είναι μεγάλη. Πόσο πιο πολύ να πιέσω τους υφισταμένους μου να εργαστούν; Πόσο να υπερβάλουν εαυτόν; Είναι εξαντλημένοι. Το βλέπεις στο πρόσωπό τους. Και όμως, δεν εγκαταλείπουν. Είναι εκεί και συνεχίζουν για όλους εμάς, για όλους εσάς.  Φυσικά, δεν επιτρέπουμε σε κανένα COVID-19 να μας τρομάξει. Έχουμε περάσει και πιο δύσκολες καταστάσεις. Είμαστε, όμως, στα όριά μας. 

«Ο νοσηλευτής είναι εκεί και καλύπτει όλα αυτά τα "κενά".Είναι δίπλα και εισπράττει καθημερινά τον πόνο των ασθενών». 

Ε: Έχει αλλάξει η κατάσταση ως προς την αντιμετώπιση του ιού τώρα που η επιστημονική κοινότητα έχει μελετήσει περαιτέρω τη σύστασή του; 

Σε σχέση με το πρώτο κύμα COVID-19, η κατάσταση σαφώς έχει αλλάξει και, ευτυχώς, προς το καλύτερο. Πλέον γνωρίζουμε πώς μεταδίδεται ο ιός και έτσι υπάρχει μεγαλύτερη εμπειρία στη διάγνωση και στα μέτρα προφύλαξης. Γνωρίζουμε, πλέον, πως να κινηθούμε στους χώρους του νοσοκομείου και πώς να διαχειριστούμε τους ασθενείς. Επίσης, έχουν προστεθεί μηχανήματα και έχει βελτιωθεί η ποιότητα των υφιστάμενων. Έχουμε αναπνευστήρες κλειστού κυκλώματος, που φιλτράρουν τον αέρα που εκπνέει ο ασθενής και δεν διασπείρει τον ιό στην ατμόσφαιρα (όπως θα μπορούσε να συμβεί τους απλούς αναπνευστήρες) και μηχανήματα χορήγησης υψηλής ροής οξυγόνου. Ο αριθμός των μέτρων ατομικής προστασίας σαφώς και είναι αυξημένος σε σχέση με πέρυσι, που απλά δεν υπήρχαν ή ήταν πολύ λίγα λόγω του εμπάργκο που έκαναν οι παράγωγες χώρες. Σήμερα υπάρχουν σε αφθονία. Τέλος, οι κλίνες ΜΕΘ και απλής νοσηλείας είναι πολλαπλάσιες. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την εμπειρία του προσωπικού έχουν βελτιώσει σε σημαντικό βαθμό τη διαχείριση των ασθενών.

Ε: Όσοι νοσηλεύονται, εκτός από το γεγονός της ασθένειας, έχουν να αντιμετωπίσουν και το ψυχολογικό βάρος της μοναξιάς. Ποιος είναι ο ρόλος του νοσηλευτή στο ψυχολογικό κομμάτι; 

Είναι η φύση του επαγγέλματός του νοσηλευτή να βρίσκεται συνεχώς δίπλα στον ασθενή καθώς είναι εκείνος που παρέχει φροντίδα και καλύπτει όλες τις ανάγκες του. Οι ανάγκες των ασθενών είναι πολύ αυξημένες, καθώς δεν μπορούν να είναι δίπλα τους οι δικοί τους άνθρωποι. Δεν μπορούν να έρθουν να τους επισκεφθούν. Δεν μπορούν να τους δώσουν ένα ποτήρι νερό. Ακόμη και στο θάνατο είναι μόνοι τους. Ο νοσηλευτής είναι εκεί και καλύπτει όλα αυτά τα «κενά».Είναι δίπλα και εισπράττει καθημερινά τον πόνο των ασθενών. 

covid19greece_mitropolitikokollegioΕ. Θεωρείτε πως η τόσο στενή επαφή του ευρέος κοινού με μια πανδημία, έφερε κάποια αλλαγή στον τρόπο που οι άνθρωποι και δη οι νέοι έχουν στη συνείδησή τους τις επιστήμες υγείας; 

Έχουμε συναντήσει ανθρώπους που μάς θαυμάζουν και έχουν δηλώσει επιθυμία να μάς βοηθήσουν σε εθελοντικό πλαίσιο και υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τρομάξει τόσο πολύ, που έχουν απελπιστεί σε τόσο μεγάλο βαθμό με τις συνθήκες εργασίες μας που μάς λένε, χαρακτηριστικά, ότι είμαστε «ήρωες». Αυτό που κάνουμε δεν πληρώνεται. 

Ο Δρ. Ίντας Γεώργιος είναι Υποδιευθυντής Νοσηλευτικής Υπηρεσίας, Υπεύθυνος του τμήματος Επειγόντων Περιστατικών, Τομεάρχης Εργαστηριακού Τομέα Γ.Ν.Ν.Άγιος Παντελεήμων, Καθηγητής Νοσηλευτικής στο Μητροπολιτικό Κολλέγιο και Καθηγητής μέλος ΣΕΠ, ΔΜΥ 50, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. 

mitropolitikokollegio_nosileutiki